Τις τελευταίες ημέρες ολοένα και περισσότερο η πατρίδα εισέρχεται σε μια τροχιά ανασφάλειας και αγωνίας για την πανδημία και τις τυχόν νέες επιπτώσεις της, στους επόμενους μήνες, στην ελληνική κοινωνία αλλά και στην ελληνική οικονομία.

Είναι αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η Κυβέρνηση καταβάλει από την πρώτη ημέρα, τον Μάρτιο του 2020, κάθε δυνατή προσπάθεια αντιμετώπισης της πανδημίας τόσο στο υγειονομικό όσο και στο οικονομικό πεδίο. Χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να επαίρεται για επιτυχή αντιμετώπιση, και φυσικά δεν το κάνει, εφόσον οι δυσάρεστες «εκπλήξεις» που μας επιφυλάσσει ο covid όλους αυτούς τους μήνες δοκιμάζουν πρωτίστως την επιστημονική κοινότητα και δευτερευόντως τις κυβερνήσεις όλων των ανεπτυγμένων χωρών.

Η βασική αιτία των νέων δεινών που μας απειλούν είναι η άρνηση ενός τόσο μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού, περισσότερο από 1 στους 3 Έλληνες, να εμβολιαστούν.

Όμως η άρνηση αυτών των συμπολιτών μας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται επιδερμικά ούτε αφοριστικά. Η Κυβέρνηση, τα κόμματα, τα ΜΜΕ αλλά και η επιστημονική κοινότητα οφείλουν να εγκύψουν και να μελετήσουν το φαινόμενο των αρνητών σε όλες του τις πτυχές.

Η κοινωνία, στο χώρο και στο χρόνο, πρέπει να αντιμετωπίζεται στην φιλελεύθερη δημοκρατία ολιστικά και με τον προσήκοντα σεβασμό στις μειοψηφίες. Η δημοκρατία είναι πολίτευμα των μειοψηφιών. Ιδιαίτερα εφόσον, όπως και όλες οι σχετικές μετρήσεις αναδεικνύεται ότι η ισχυρή κοινωνική μειοψηφία των αντιεμβολιαστών εκπροσωπείται οριζόντια σε όλα τα μορφωτικά, οικονομικά, γεωγραφικά και πολιτισμικά στρώματα.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι πρωτίστως οι Βουλευτές, όσοι δώσαμε όρκο ως υπηρέτες του λαού και της πατρίδας, οφείλουμε να σταθούμε με σεβασμό, δίπλα και όχι απέναντι, σε αυτήν την τόσο σημαντική και ισχυρή μειοψηφία.

Για να γίνει αυτό πρέπει να κατανοήσουμε την βάση των επιχειρημάτων τους, η οποία κατά τη γνώμη μου κυρίως εδράζεται σε μια αντι-εξουσιαστική λογική. Απέναντι στην επιστήμη δεν ορθώνουν την μοιρολατρία ή το σκοταδισμό αλλά μια άλλη επιστήμη, «ελεύθερη» κατά τη γνώμη τους από τα κάθε λογής συμφέροντα, όπως οι ίδιοι τα ορίζουν. Το βασικό δίλλημα που ταλανίζει τους αρνητές είναι ελευθερία ή ασφάλεια. Γιατί τα επιτεύγματα της επιστήμης εκείνοι τα θεωρούν εντολές της εξουσίας, κυρίως της οικονομικής. Και τα επιχειρήματα μας, της πλειοψηφίας, μεθοδευμένη διασπορά φόβου.

Όσοι ανθίστανται στον εμβολιασμό δεν είναι παραδοσιακοί αρνητές των πάντων ούτε επαγγελματίες συνωμοσιολόγοι. Φυσικά και βρίσκονται ανάμεσά τους εργολάβοι της καταστροφής που βλέπουν παντού οικονομικά συμφέροντα και υποχθόνια σχέδια. Αλλά είναι μειοψηφία στην μειοψηφία. Τους πολλούς αρνητές πρέπει να καταλάβουμε για να μπορέσουμε να τους πείσουμε ότι διακυβεύουν την κοινωνική ειρήνη εκτός της ζωής τους. Κυρίως να τους πείσουμε ότι δεν είναι η πανδημία το πεδίο μάχης απέναντι στην εξουσία.

Δεν έχω να καταθέσω, ούτε αρκούν μερικές δεκάδες λέξεις ενός άρθρου, έτοιμη λύση προσέγγισης των αντιεμβολιαστών. Καταθέτω όμως την αντίστασή μου στον διχασμό με εύκολους αφορισμούς ενός μέρους του ελληνικού λαού καθώς και την αναγκαιότητα να τους κατανοήσουμε.

Παρότι η πλειοψηφία διαφωνεί μαζί τους, όπως και εγώ προσωπικά, το συμφέρον του λαού και της πατρίδας το επιβάλλει.